Rekultywacja terenu skażonego

Metoda oparta na zdolności mikroorganizmów do wykorzystywania zanieczyszczeń organicznych i rozkładania ich na nieszkodliwe produkty. Metoda ta może być stosowana do oczyszczania wód gruntowych, ścieków, gleby i osadów. Stosowana jest głównie do usuwania węglowodorów ropopochodnych, wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) lub BTEX. Technologia remediacji polega na stworzeniu optymalnych warunków do biologicznej degradacji zanieczyszczeń. Technologia ta może być stosowana zarówno in-situ, jak i ex-situ.

Zalety

• Zanieczyszczenia nie są przenoszone do innych mediów środowiskowych, w związku z czym nie są generowane żadne dodatkowe odpady.
• Możliwość zastosowania do szerokiej gamy substancji organicznych.
• Niższe koszty niż w przypadku metod chemicznych/fizycznych.
• Prosta, ale wypróbowana technologia.

Metoda ta jest jedną z najszerzej stosowanych technik remediacji wód podziemnych. Metoda ta polega na pompowaniu zanieczyszczonych wód gruntowych na powierzchnię ziemi, gdzie są one następnie oczyszczane przy użyciu różnych technologii w zależności od charakterystyki zanieczyszczeń. Technologie oczyszczania oparte są na grawitacji (np. sedymentacja), procesach fizycznych i chemicznych (np. adsorpcja na węglu aktywnym, różne rodzaje separatorów/filtrów, utlenianie chemiczne), biologicznych (np. bioreaktory). Po oczyszczeniu woda jest pompowana z powrotem pod ziemię lub odprowadzana do wód powierzchniowych. Metoda Pump & Treat jest skuteczna w przypadku większości typowych zanieczyszczeń wód gruntowych, ale jest jedną z droższych metod remediacji.

Zalety

• Szybka redukcja stężeń zanieczyszczeń, szczególnie przy podwyższonych poziomach wejściowych
• Elastyczność w stosowaniu różnych procesów oczyszczania z możliwością integracji wielu technik remediacji w oparciu o rodzaj zanieczyszczenia

Metoda, która wyróżnia się wysoką wydajnością przy stosunkowo niskich kosztach. Stosowana jest głównie ex-situ, choć zasadniczo możliwe jest również zastosowanie na miejscu.

Stosuje się ją w przypadku gleb zawierających zanieczyszczenia organiczne, których nie można skutecznie usunąć za pomocą tradycyjnych metod biodegradacji - takich jak wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA), typowe dla byłych gazowni, zakładów impregnacji drewna i niektórych zakładów chemicznych, polichlorowane bifenyle (PCB) stosowane wcześniej w technologiach produkcji mieszanek asfaltowych i inne trwałe zanieczyszczenia organiczne (TZO).

Zalety

• Skuteczna nawet w przypadku gleb zanieczyszczonych substancjami trudno degradowalnymi.
• Stosunkowo niedroga i prosta w obsłudze metoda.
• Możliwość wykorzystania odpadów organicznych jako podłoża.
• Możliwość stosowania poza terenem zakładu lub na miejscu.

Mobilny system technologiczny stosowany głównie do remediacji in-situ wód gruntowych i gleb w strefie nasyconej, zanieczyszczonych różnymi substancjami organicznymi i trudnymi do rozkładu związkami, takimi jak pestycydy chloroorganiczne, polichlorowane bifenyle i inne.

Zalety

• Ozon jest silnym środkiem utleniającym, który może być stosowany do szerokiej gamy zanieczyszczeń organicznych.
• Urządzenia technologiczne mogą być instalowane w łatwych do transportu kontenerach i obsługiwane w trybie w pełni zautomatyzowanym.
• Nie są generowane żadne odpady wymagające dalszego przetwarzania.

System technologiczny składający się ze zbiorników do przechowywania środków utleniających i aktywatorów, pomp, studni infiltracyjnych, studni monitorujących i aparatury pomiarowej. Utlenianie prowadzi do zniszczenia zanieczyszczenia lub jego przekształcenia w nieszkodliwe lub mniej toksyczne związki.

Nadsiarczan sodu (Na₂S₂O₈) jest znany ze swojej skuteczności w remediacji miejsc zanieczyszczonych trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi, w których konwencjonalne środki utleniające zawodzą lub nie są odpowiednie ze względów operacyjnych.

Zalety

• Lepsza stabilność i parametry migracji w porównaniu do rodników hydroksylowych.
• Silny środek utleniający bez wielu zastosowań i ograniczeń operacyjnych typowych środków utleniających (odbarwienie wód gruntowych nadmanganianem potasu, wyższe wymagania bezpieczeństwa w przypadku nadtlenku wodoru i odczynnika Fentona itp.)
• Niska reaktywność z organicznymi składnikami gleby (niższe zużycie w porównaniu z nadmanganianem).

Technologia ISCO ma zastosowanie do remediacji zanieczyszczonych wód gruntowych i gleb w strefie nasyconej. Metoda remediacji utleniania chemicznego in situ (ISCO) opiera się na zasadzie reakcji utleniania-redukcji, w której utleniacz jest redukowany, a zanieczyszczenie jest utleniane.

Zalety

• Utlenianie prowadzi do zniszczenia zanieczyszczenia lub jego przekształcenia w nieszkodliwe lub mniej toksyczne związki.
• Szybkie tempo reakcji.
• Praktycznie 100% wydajność, jeśli osiągnięty zostanie optymalny kontakt między odczynnikiem a zanieczyszczeniem.

Technologia stosowana do remediacji in situ wód gruntowych i gleb w strefie nasyconej zanieczyszczonej Cr(VI). Jest ona szczególnie odpowiednia do remediacji obszarów dotkniętych tzw. smugami zanieczyszczeń.

Cr(VI) ma znaczący negatywny wpływ na ludzi i środowisko, szczególnie ze względu na swoją wysoką rozpuszczalność, mobilność, potencjał utleniający i ogólną toksyczność. Ponadto jest potwierdzonym czynnikiem rakotwórczym.

Zalety:

• Ekonomiczna metoda rekultywacji.
• Technologia jest prosta w instalacji i obsłudze.
• Nadaje się do dużych obszarów skażonych.

Redukcja z wykorzystaniem nZVI (nano-zerowartościowego żelaza) jest skuteczną metodą usuwania szerokiego zakresu zanieczyszczeń organicznych, takich jak chlorowane węglowodory, PCB (polichlorowane bifenyle), pochodne nitrowe, a także niektóre metale ciężkie (np. Cr(VI)).

Technologia ta jest zazwyczaj stosowana in situ, poprzez infiltrację zawiesiny nZVI do wyposażonych studni (proces może być wielokrotnie powtarzany) lub poprzez bezpośrednią iniekcję do jednorazowych, niewyposażonych sond.

Advantages

• Dobre właściwości migracyjne w porównaniu z makro-/mikrocząstkami żelaza.
• Brak powstawania toksycznych produktów ubocznych, ponieważ Fe jest naturalnym składnikiem środowiska.
• Odpowiedni do stref źródłowych zanieczyszczenia (obecność faz, wysokie stężenia zanieczyszczeń).
• Stosunkowo niskie koszty inwestycyjne związane z wdrożeniem systemu remediacji.
• Szybka kinetyka procesu odkażania.
• Łatwa aplikacja.

Skuteczna i relatywnie niedroga metoda dekontaminacji materiałów zawierających trudno usuwalne halogenowane związki organiczne, takie jak lindan (HCH – heksachlorocykloheksan), DDT (dichlorodifenylotrichloroetan) oraz inne trwałe zanieczyszczenia organiczne (POP).

Zintegrowana technologia biologicznej redukcyjnej dechloracji oraz chemicznej redukcji z wykorzystaniem ZVI jest odpowiednia do remediacji gleb i wód gruntowych skażonych halogenowanymi substancjami organicznymi, w tym trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi (np. HCH i DDT). Może być stosowana zarówno in situ, jak i ex situ.

Zalety

• Wysoka skuteczność, również w przypadku dekontaminacji materiałów zawierających trudno biodegradowalne halogenowane związki organiczne (w tym POP).

• Relatywnie niskie nakłady inwestycyjne i koszty eksploatacyjne.

• Możliwość zastosowania nawet przy wysokich stężeniach zanieczyszczeń.

Metoda polegająca na kontrolowanym ogrzewaniu stałych, zanieczyszczonych materiałów w atmosferze obojętnej przy użyciu promieniowania mikrofalowego do temperatury, w której zanieczyszczenia zawarte w matrycy stałej ulegają odparowaniu. Uwolniona faza gazowa (zawierająca nie tylko pary zanieczyszczeń, ale również odparowaną wodę) jest kierowana do skraplacza, gdzie ulega kondensacji.

Zalety

• Wysoka skuteczność usuwania zanieczyszczeń przy relatywnie krótkim czasie nagrzewania.

• Prosty system monitorowania i kontroli procesu.

• Bezpieczna eksploatacja.

• Niższe zużycie energii w porównaniu z ogrzewaniem elektrycznym.

• Możliwość zastosowania technologii w formie kontenerowej.